|
mgr inż. Marek Pieczykolan, mgr
inż. Piotr Romańczuk,
1. WSTĘP
Oczyszczalnia
Ścieków Tychy - Urbanowice jest oczyszczalnią zarządzaną przez Regionalne
Centrum Gospodarki Wodno - Ściekowej S.A. w Tychach. Jest to mechaniczno -
biologiczna oczyszczalnia ścieków, współpracująca z siecią kanalizacyjną, do
której dopływają ścieki z miasta Tychy, w tym podczyszczone ścieki z browaru.
Przepustowość oczyszczalni wynosi 42 000 m3/d, natomiast dopływający
na oczyszczalnię ładunek zanieczyszczeń wyrażony jako RLM przekracza 200 000 M.
W czerwcu
2005r. w ramach modernizacji części biologicznej Oczyszczalni Ścieków Tychy -
Urbanowice, realizowanej przez RCGW S.A., został uruchomiony nowoczesny ciąg
ściekowy C-TECH według technologii oferowanej przez
austriacką firmę SFC UMWELTTECHNIK GmbH. Technologia osadu czynnego C-TECH jest
odmianą oczyszczania ścieków w reaktorach sekwencyjnych SBR wspomaganą beztlenowym
selektorem. Reaktory C-TECH powstały po wyremontowaniu i zaadoptowaniu na
ciąg ściekowy czterech istniejących Otwartych Basenów Fermentacyjnych. Są to
pierwsze w Polsce reaktory SBR w technologii C-TECH o pojemności czynnej 4000 m3/reaktor
współpracujące z beztlenowym selektorem. Ciąg reaktorów C-TECH przystosowany
jest do pogłębionego usuwania związków biogennych w procesie biologicznej
defosfatacji, denitryfikacji oraz nitryfikacji. Zastosowana technologia pozwala
na uzyskanie wartości stężeń zanieczyszczeń w ściekach oczyszczonych
odpowiadających wymogom Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 8 lipca
2004 r.
2. OCZYSZCZANIE ŚCIEKÓW WEDŁUG TECHNOLOGII C-TECH
Technologia
osadu czynnego C-TECH jest odmianą oczyszczania ścieków w reaktorach
sekwencyjnych SBR wspomaganą beztlenowym selektorem. Biologiczny rozkład
zanieczyszczeń oraz separacja osadu czynnego od ścieków prowadzone są w
następujących po sobie fazach napełniania z napowietrzaniem, sedymentacji
oraz dekantacji. Wszystkie fazy przebiegają w jednym reaktorze, a
utrzymywanie zmiennego profilu stężenia tlenu w trakcie całego cyklu
oczyszczania sprzyja symultanicznej nitryfikacji, denitryfikacji, a także
biologicznej defosfatacji.
Praca
oczyszczalni z reaktorami C-TECH przedstawia się następująco: ścieki po
mechanicznym oczyszczaniu, przed wprowadzeniem do właściwego reaktora,
dopływają w ilości nie większej niż 16 500 m3/d i 1000 m3/h
do wydzielonego, beztlenowego selektora. Selektor stanowi żelbetowy,
dwukomorowy zbiornik o łącznej pojemności 1400 m3. Każda
komora selektora współpracuje z jedną parą reaktorów C-TECH. W selektorze
dopływające ścieki mieszane są z osadem
recyrkulowanym z reaktora. Przepływ ścieków jest labiryntowy i wymuszony
przez odpowiednią konstrukcję ścian oraz przelewów. Ponadto selektor został
wyposażony w ruszt napowietrzający, który jest uruchamiany na kilka minut raz
na dobę, w celu wzruszenia ewentualnych złogów osadu zalegających na dnie
selektora. Zaszczepienie osadem czynnym ścieków mechanicznie oczyszczonych ma
na celu obniżenie zawartości łatwo przyswajalnych związków organicznych
dopływających wraz ze ściekami surowymi, a także denitryfikację azotanów
doprowadzanych wraz z osadem recyrkulowanym. Stężenie osadu czynnego w
selektorze jest mniejsze niż w reaktorze i wynika ze stopnia recyrkulacji.
Dla maksymalnego przepływu ścieków stopień recyrkulacji został określony na
poziomie 45% dopływu.
Rola selektora
polega na zapobieganiu rozwojowi bakterii nitkowatych, które pogarszają
właściwości sedymentacyjne osadu, co z kolei może spowodować wynoszenie osadu z
reaktora podczas dekantacji ścieków oczyszczonych. Dzięki selektorowi
utrzymywany jest zatem w układzie osad o odpowiednich właściwościach
sedymentacyjnych. Kolejną funkcją beztlenowego selektora jest zapoczątkowanie
procesu biologicznej defosfatacji. W zależności od efektu usunięcia
fosforu na drodze biologicznej istnieje możliwość chemicznego strącania fosforu
koagulantem żelazowym doprowadzanym do selektora.
Ścieki
następnie kierowane są do reaktorów C-TECH poprzez automatyczne zasuwy wylotowe
w selektorze. Rozpoczyna się faza napełniania i napowietrzania reaktora.
Mieszanie zawartości reaktorów odbywa się tylko za pomocą sprężonego powietrza,
reaktory nie są wyposażone w mieszadła. W trakcie fazy napowietrzania
i napełniania utrzymywane jest stężenie tlenu na poziomie 2 mg/dm3.
Do napowietrzania ścieków służą dyfuzory drobnopęcherzykowe zasilane z hali
dmuchaw. W warunkach aerobowych zachodzi zatem nitryfikacja oraz biologiczna
defosfatacja. Stężenie tlenu rozpuszczonego w każdym reaktorze jest mierzone za
pomocą sondy tlenowej w sposób ciągły w celu utrzymania zalecanego profilu
stężenia tlenu. Możliwe jest prowadzenie procesu napowietrzania w 3 trybach: w
trybie profilowym, w trybie z kontrolerem OUR (z ang. Oxygen Uptake Rate - szybkość zużycia
tlenu) oraz w trybie napowietrzania cyklicznego (tryb pulsacyjny). W trybie
profilowym stężenie tlenu w reaktorze porównywane jest przez centralne
urządzenie sterujące z zadaną wartością. Urządzenie to zwiększa lub zmniejsza
wydajność dmuchaw tak, aby stężenie tlenu rozpuszczonego w reaktorze
odpowiadało zadanej wartości. Istnieje możliwość podziału fazy napowietrzania
na okresy o różnej, określonej wartości tlenu rozpuszczonego. W trybie pracy z
kontrolerem OUR mierzona jest szybkość zużycia tlenu, a centralne
urządzenie sterujące ustala odpowiedni czas i intensywność napowietrzania.
Dzięki takiemu rozwiązaniu, do reaktora dostarczana jest minimalna, wymagana
ilość powietrza, zależna od składu dopływających ścieków. Napowietrzanie w
trybie pulsacyjnym polega na cyklicznym załączaniu i wyłączaniu dmuchaw, przez
co faza napowietrzania zostaje podzielona na wiele podcykli napowietrzania i
braku napowietrzania. Napowietrzanie może być zatem tak regulowane, aby
maksymalizować proces nitryfikacji i denitryfikacji.
Po zakończeniu fazy napełniania/napowietrzania
reaktora następuje sedymentacja osadu czynnego. Jednocześnie następuje
automatyczne wyłączenie pompy recyrkulacji osadu. Stężenie tlenu w reaktorze
spada poniżej 0,1 mg/dm3, dzięki czemu możliwy jest proces
denitryfikacji.
Ostatnią fazą pracy reaktora C-TECH jest dekantacja
oczyszczonych ścieków. Odpływ ścieków z reaktora odbywa się za pomocą ruchomego
ramienia dekantera. Podczas fazy napełniania napowietrzania i oraz sedymentacji
dekantery pozostają w pozycji nieruchomej ponad powierzchnią ścieków, ich praca
rozpoczyna się pod koniec fazy sedymentacji. Silnik napędzający dekanter
pracuje z dwoma prędkościami. Opuszczanie
dekantera rozpoczyna się z większą prędkością do momentu osiągnięcia przez
czujnik poziomu powierzchni ścieków. Od tego momentu rozpoczyna się faza
dekantacji, a dekanter porusza się z ustaloną prędkością, zależną od
wyznaczonego tempa przepływu na przelewie dekantera oraz objętości ścieków
przeznaczonych do dekantacji. Wielkość rynien dekantacyjnych jest tak obliczona,
aby w okolicy przelewu występował przepływ laminarny, a ilość dekantowanych
ścieków była utrzymywana na stałym poziomie. Czas dekantacji definiuje się jako
czas obniżania poziomu napełnienia reaktora z górnego poziomu operacyjnego do
wyznaczonego dolnego poziomu operacyjnego. Po skończonej dekantacji dekanter
wraca z większą prędkością do pozycji wyjściowej i zatrzymuje się. Niewątpliwą
zaletą dekantera jest jego konstrukcja. Jest on wyposażony w osłonę, dzięki
czemu do odpływu nie przedostają się części pływające pozostające na
powierzchni ścieków.
W trakcie fazy dekantacji
następuje dalsza sedymentacja osadu. Przy dnie reaktora tworzy się warstwa
osadu o stężeniu ok. 8-10 kg/m3. Pod koniec każdej fazy dekantacji
odprowadzany jest z reaktora osad nadmierny. Czas zagęszczania osadu jest
więc maksymalnie wydłużony. Łączny czas trwania fazy sedymentacji i dekantacji
jest krótszy od czasu koniecznego do ponownego uwolnienia fosforu z osadu.
3. KONTROLA
PROCESU OCZYSZCZANIA ŚCIEKÓW
Praca w każdym
z wymienionych cykli jest uwarunkowana zastosowaniem określonych parametrów
kontrolnych. Kontrola procesu polega na utrzymywaniu właściwego stężenia osadu
w reaktorach oraz regulacji poziomu tlenu rozpuszczonego, koniecznego do
utrzymania właściwej aktywności biologicznej w danym cyklu operacyjnym. System
pozwala na elastyczne dostosowanie czasu napowietrzania w całkowitym czasie
cyklu. Przykładowo, przy niższym dopływającym ładunku zanieczyszczeń, nie zachodzi
potrzeba utrzymywania w reaktorach stałego stężenia tlenu podczas fazy
napełniania i napowietrzania.
Reaktory typu C-TECH mogą pracować w różnych
sekwencjach czasowych, w zależności od wymagań jakościowych stawianych ściekom
oczyszczonym, jak również w zależności od ilości i jakości ścieków
dopływających. W przypadku utrzymującego się zwiększonego dopływu ścieków
spowodowanego występowaniem opadów atmosferycznych lub infiltracją wód
gruntowych, standardowy czas pracy reaktorów może ulec skróceniu.
Cykliczna technologia
osadu czynnego C-TECH charakteryzuje się tym, że cały proces oczyszczania
przebiega w jednym reaktorze, przez co eliminuje się konieczność zastosowania
osadnika wtórnego. Taki sposób pracy sprawia, że zbyteczna staje się
recyrkulacja dużych ilości ścieków, jak ma to miejsce w układach oczyszczania z
predenitryfikacją. Nie ma również potrzeby tworzenia odrębnych stref
anoksycznych. Uzyskuje się dzięki temu zmniejszenie potrzebnej powierzchni pod
budowę reaktorów. Ponadto w technologii C-TECH możliwe jest dostosowanie czasu
trwania poszczególnych faz pracy w zależności od jakości i ilości ścieków
dopływających do reaktora, a także od jakości ścieków oczyszczonych.
Zastosowanie selektora umożliwia zapoczątkowanie procesu biologicznej defosfatacji
jak również zapobiega rozwojowi bakterii nitkowatych, niepożądanych w
nadmiernych ilościach w układach oczyszczania. Istotną zaletą technologii
C-TECH jest oszczędność energii, którą uzyskuje się przez doprowadzanie do
reaktorów minimalnej, wymaganej ilości powietrza potrzebnej do efektywnego
oczyszczania ścieków.
Do najważniejszych zalet
technologii C-Tech w stosunku do technologii konwencjonalnych można zaliczyć:
- brak osadnika wtórnego i
tym samym bardzo zwartą, estetyczną zabudowę,
- niskie koszty
inwestycyjne,
- brak potrzeby stosowania
dodatkowych mieszadeł,
- brak możliwości rozwoju
bakterii nitkowatych powodujących zjawiska pęcznienia i puchnięcia osadu,
- elastyczność technologii
i odporność na ładunkowe oraz hydrauliczne nierównomierności w dopływie,
- występowanie jedynie
wewnętrznej recyrkulacji osadu,
- sterowanie procesem
napowietrzania, umożliwiające doprowadzanie potrzebnej minimalnej ilości
powietrza do reaktorów, co wpływa na obniżenie kosztów eksploatacyjnych.
4. PARAMETRY TECHNOLOGICZNE
OCZYSZCZANIA ŚCIEKÓW W TECHNOLOGII C-TECH NA OŚ TYCHY- URBANOWICE
Omawiany układ
technologiczny C-TECH na Oczyszczalni Tychy – Urbanowice pracuje przy
następujących parametrach:
- ilość selektorów: 2 szt.,
- 2 dmuchawy zasilające selektor (1 + 1 rez.): wydajność Q= 990 Nm3/h,
- ilość bioreaktorów: 4 szt.,
- średnica 1 reaktora: 35
m,
- 5 dmuchaw zasilające reaktory C-TECH (po 2 na każdy reaktor + 1 rez.):
wydajność Q= 3300 Nm3/h,
- standartowy czasy trwania poszczególnych faz w jednym bioreaktorze:
- napełnianie z napowietrzaniem: 126 min,
- sedymentacja: 63 min,
- dekantacja: 63 min,
- stężenie osadu w reaktorze: 4,0- 5,5 kg SM/m3,
- stężenie osadu nadmiernego: 8-10 kg SM/m3,
- obciążenie osadu: 0,05- 0,12
kg BZT5/kg SM*d,
- wiek osadu: 12-19 d.
Utrzymanie w/w parametrów
technologicznych i odpowiedni skład dopływających ścieków gwarantuje uzyskanie
ścieków oczyszczonych o wymaganej jakości, określonej w pozwoleniu
wodnoprawnym. W tabelach 1 i 2
przedstawiono jakość ścieków mechanicznie oczyszczonych i odpływających z
ciągu C-TECH, natomiast rys. 1 przedstawia stopień usunięcia zanieczyszczeń
w okresie III-V 2006.
 Tabela nr 1
 Tabela nr 2
 Rys. 1. Stopień usunięcia zanieczyszczeń w technologii C-TECH za okres III-V.2006r.
Technologia C-TECH zapewnia bardzo wysoki stopień usunięcia
zanieczyszczeń (rys. 1). Średnie stopnie redukcji ChZT, BZT5, i
zawiesiny ogólnej przekraczają 90%, dla azotu ogólnego i fosforu redukcja
wynosi odpowiednio 81% i 89%. Zakładany stopień redukcji fosforu na drodze
biologicznej w technologii C-TECH wynosi 80%, co przy ilości dopływającego na
oczyszczalnię fosforu pozwala uzyskać 2-3 mgP /dm3 w odpływie z C-TECH.
Pozostała cześć fosforu strącana jest chemicznie.
Uzyskana zawartość fosforu
w odpływie z C-TECH po połączeniu ze ściekami w drugim ciągu technologicznym na
OŚ Tychy- Urbanowice daje wartość fosforu poniżej 1 mgP/dm3. W komorach
osadu czynnego (KOCZ) fosfor jest usuwany tylko na drodze biologicznej w bardzo
wysokim stopniu. Oczyszczone ścieki z obu ciągów odpływają wspólnym kanałem,
zatem stężenie fosforu ogólnego w odpływie z C-TECH (ilość dodawanego do
selektora środka strącającego) uzależnione jest od efektów biologicznej
defosfatacji w reaktorach KOCZ.
Na uwagę zasługuje wysoki
stopień usunięcia azotu ogólnego w reaktorach w tej C-TECH.
Średni indeks Mohlmana
osadu w reaktorach C-TECH od początku okresu eksploatacji wynosi 143 cm3/g.
Jest to wartość większa w stosunku do zakładanej 120 cm3/g, jednakże
nie powoduje pogorszenia odpływu wskutek wynoszenia zawiesin z reaktorów.
Utrzymywanie niskiej zawartości zawiesiny ogólnej w odpływie z reaktorów
C-TECH możliwe jest również dzięki
konstrukcji dekantera.
Proces oczyszczania
ścieków w technologii C-TECH cechuje ponadto niski współczynnik
energochłonności, wynoszący w badanym okresie 0,49 kWh/ kg usuniętego ChZT.
5.
PODSUMOWANIE
Technologia
C-TECH to przykład nowoczesnego rozwiązania oczyszczania ścieków
w reaktorach SBR. W ciągu rocznej eksploatacji na Oczyszczalni Tychy -
Urbanowice uzyskano bardzo wysoki stopień oczyszczania ścieków, przy dopływie
ścieków przemysłowych (BZT5/ChZT dopływających ścieków wynosi 0,50).
Przedstawione powyżej wyniki dotyczą okresu zimowo - wiosennego, szczególnie
trudnego w eksploatacji systemów oczyszczania ścieków. Poprzedzenie reaktorów
okresowych SBR beztlenowym selektorem pozwala na uzyskanie bardzo dobrych
efektów oczyszczania. Obecność beztlenowego selektora umożliwia utrzymywanie w
układzie osadu o odpowiednich własnościach sedymentacyjnych oraz
prowadzenie biologicznej defosfatacji. Ze względu na krótki okres eksploatacji
wszystkie funkcje selektora nie zostały jeszcze poznane i zdefiniowane.
Rola selektora w oczyszczaniu ścieków w technologii C-TECH będzie przedmiotem
dalszych obserwacji i badań. W perspektywie kolejnych lat eksploatacji ciągu
reaktorów C-TECH przewiduje się dalszą optymalizację procesu oczyszczania.
Artykuł opublikowano w czasopiśmie „Gaz, woda i technika sanitarna” nr
7-8’2006
|