Technologia zastosowana w oczyszczani ścieków oparta jest na następujących kolejno po sobie procesach mechanicznego, biologicznego i chemicznego oczyszczania ścieków. Układ taki umożliwia osiągnięcie odpowiedniego stężenia zanieczyszczeń w ściekach odprowadzanych do rzeki Gostyni. Maksymalna przepustowość oczyszczalni wynosi 42 000 m3/d. Średnia ilość ścieków dopływających do oczyszczalni kształtuje się na poziomie 32 731 m3/d. Średnio na rok oczyszczalnia ścieków oczyszcza około 12 mln m3 ścieków bytowych oraz przemysłowych.
1. CZĘŚĆ MECHANICZNA
Proces oczyszczania ścieków rozpoczyna się od przepływu ścieku przez część mechaniczną oczyszczalni. Ścieki surowe dopływają do oczyszczalni czterema kolektorami: Północnym, dwoma Południowymi oraz kolektorem zwanym Fiatowskim. Na terenie oczyszczalni znajduje się również stacja zlewcza nieczystości płynnych FEKO, umożliwiająca przyjęcie ścieków dowożonych wozami asenizacyjnymi.
Kolektor Północny odbiera ścieki z północnych dzielnic miasta Tychy, w tym również podczyszczone w procesie beztlenowym ścieki z Książęcego Browaru Tyskiego. Ścieki z tego kolektora wpływają grawitacyjnie bezpośrednio do komory rozdzielczej znajdującej się przed Halą Krat.
Obydwa kolektory Południowe odbierają ścieki z południowych dzielnic miasta i z terenów przemysłowych, tzw. strefy ekonomicznej. Kolektorem Fiatowskim dopływają ścieki bytowe z fabryki samochodów FIAT AUTO POLAND połączone ze ściekami z jednego z tyskich osiedli. Połączone z trzech kolektorów ścieki dopływają grawitacyjnie do Pompowni Południe, skąd tłoczone są za pomocą pomp do komory rozdzielczej przed Halą Krat. Pompownia Południe wyposażona jest w: 2 zbiorniki czerpalne, 2 kraty mechaniczne taśmowo - hakowe i 8 pomp. Urządzenia podzielone są na dwie sekcje, a w skład każdej wchodzą: 4 pompy, jedna krata mechaniczna i jeden zbiornik czerpalny. Dobowa ilość ścieków tłoczonych z Pompowni Południe stanowi 66% całkowitego napływu ścieków na oczyszczalni. Przy wykorzystaniu istniejących pomp w Pompowni Południe wykonano także instalację do wzruszania piasku zalegającego na dnie zbiorników czerpalnych.
Połączone w komorze rozdzielczej ścieki z czterech kolektorów przepływają grawitacyjnie do Hali Krat, której wyposażenie stanowią dwie kraty hakowo- taśmowe oraz jedna krata ręczna z korytkiem ociekowym włączana do eksploatacji tylko w przypadku awarii. Oddzielone na kratach zanieczyszczenia stałe tzw. skratki poddawane są procesom płukania i odwadniania, a następnie w celu zmniejszenia ich uciążliwości dla środowiska pakowane są w szczelne rękawy foliowe i wywożone na składowisko odpadów.
Z Hali Krat ścieki przepływają do czterech piaskowników poziomych wyposażonych w zgarniacz denny bezwałowy. Zgarniacze zgarniają wydzielone w piaskowniku zanieczyszczenia (piasek) do lejów skąd pompy tłoczą go do separatorów. Z separatorów piasek w postaci pulpy piaskowej transportowany jest przenośnikiem poziomym do płuczki piasku, w której następuje jego przemywanie i oddzielenie od zawiesiny organicznej. Pozbawiony części organicznych piasek magazynowany jest w kontenerze, a następnie wywożony na składowisko odpadów.
Po przepłynięciu ścieku przez piaskownik następuje rozdział ścieków na dwa strumienie – ścieków i wód burzowych. W okresie bezdeszczowym oraz deszczowym, ale przy niewielkiej intensywności opadów wynoszącej poniżej 2000 m3/h, ścieki płyną przez osadnik wstępny radialny do części biologicznej oczyszczalni. Natomiast przy dopływie wód burzowych i przepływie wynoszącym powyżej na 2000 m3/h nadmiar ścieku kierowany jest przelewem do zbiornika retencyjnego. W przypadku awarii lub remontu osadnika wstępnego zbiornik retencyjny może pracować jako osadnik wstępny. Zawartość zbiornika jest odprowadzona do części biologicznej w godzinach zmniejszonego dopływu ścieków do oczyszczalni. Pomiary natężenia przepływu na korycie ścieków i wód burzowych pozwalają zapewnić równomierne obciążenie oczyszczalni, zarówno w okresach bezdeszczowych jak i deszczowych.
Część biologiczna oczyszczalni chroniona jest przed dopływem stężonych lub toksycznych ścieków surowych. Ochronę stanowi tzw. stacja osłonowa. W skład stacji osłonowej wchodzą: zbiornik retencyjny, pH-metry i mierniki potencjału redoks, wykonujące pomiary on-line dopływających ścieków surowych na każdym kolektorze oraz ich sumie. Wskazania tych przyrządów przesyłane są w sposób ciągły do dyspozytorni. W przypadku dopływu ścieków o ponadnormowych parametrach całość napływu kierowana jest do zbiornika retencyjnego. Zawartość zbiornika retencyjnego zostaje stopniowo odprowadzana do części biologicznej po ustaniu zrzutu.
